Dwudziestosześcioletni Mozart przybywa do Wiednia, by prezentować swoją twórczość. Jego niezwykły talent i bezkompromisowa osobowość szybko stają się powodem frustracji i zazdrości nadwornego kompozytora cesarza Józefa II – Antonio Salieriego. Tak rodzi się dramatyczna rywalizacja, która w filmowej interpretacji Miloša Formana urasta do rangi opowieści o geniuszu, nienawiści i uwielbieniu.
Salieri po raz pierwszy zobaczył Mozarta, gdy ten był jeszcze cudownym dzieckiem. Od tamtej pory zazdrościł mu „iskry bożej”, której sam, mimo pracy i ambicji, nigdy nie posiadał. Z czasem nie mógł już znieść podziwu, jakim wiedeńska publiczność darzyła młodego kompozytora. Postanowił więc wykorzystać całą swoją pozycję i władzę, by go zniszczyć.
Ta fikcyjna wizja konfliktu – stworzona przez dramaturga Petera Shaffera – stała się podstawą scenariusza filmu „Amadeusz”, który w latach 80. podbił kina na całym świecie. W 1985 roku obraz zdobył aż osiem Oscarów, w tym za reżyserię i dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (F. Murray Abraham w roli Salieriego). Tom Hulce, wcielający się w Mozarta, stworzył kreację odbiegającą od wizerunku „poważnego kompozytora” – jego bohater przypomina bardziej współczesną gwiazdę muzyki pop: pełną energii, humoru i ekscentrycznego wdzięku.
Forman uczynił z „Amadeusza” coś więcej niż opowieść o zazdrości i rywalizacji dwóch artystów. To film o boskim pierwiastku, który kryje się w prawdziwym geniuszu, oraz o cenie, jaką trzeba zapłacić za wolność twórczą. Dziś, po latach, wciąż pozostaje jednym z najwybitniejszych osiągnięć w historii kina.