Pięćdziesięcioletni F.P. przyjeżdża do spokojnego, nadmorskiego kurortu z zamiarem, którego nie zdradza nikomu — chce zakończyć swoje życie. Ma rodzinę, stabilność finansową, wszystko to, co „powinno” dawać szczęście, a jednak narastająca pustka i zmęczenie sprawiają, że nie widzi już dla siebie miejsca w świecie.
Zaszyty w wynajętym pokoju zaczyna pisać list pożegnalny do żony, próbując ubrać w słowa coś, czego sam nie potrafi do końca zrozumieć. Wtedy wydarza się coś niespodziewanego. Przed nim pojawia się duch jego ojca — człowieka, który wiele lat wcześniej popełnił samobójstwo i pozostawił po sobie ranę, która nigdy się nie zabliźniła.
Ojciec, pełen wyrzutów sumienia i niewypowiedzianych emocji, próbuje odwieść syna od zrobienia tego samego. Rozpoczyna się rozmowa, która balansuje na granicy jawy i snu — konfrontacja dwóch mężczyzn, dwóch życiowych porażek i dwóch pragnień ucieczki. W tej niezwykłej, intymnej przestrzeni F.P. musi zmierzyć się nie tylko z bólem, który go przywiódł nad morze, ale także z dziedzictwem, które nosi w sobie od dzieciństwa.
To opowieść o samotności, śladach rodzinnych decyzji i o tym, że czasem najtrudniejsza rozmowa to ta, którą prowadzimy z własną przeszłością.